මලක් සේ හිනැහිලා


මලක් සේ හිනැහිලා දුව වැඩෙන හැටි බලා
බයත් හිතෙනව මැණිකේ ගණ අඳුර බෝවෙලා
ගොදුරු සොයනා රුදුරු නොමිනිසුන්ගෙන් මුදා
දෙනෙත් සේ රැක ගනිමු පුතුට මඟ පෙන්නලා

පිපෙන මුත් රුව දරා සුවඳ නැති මල් පවා
නොවටිනා බව කියමු දුවගෙ හිත සනසලා
නැණ ගුණෙන් සවි වඩා සඳ දියෙන් හද තෙමා
ජීවිතය කියා දෙමු පුතුගෙ හිත නොරිදවා

මලක් සේ...

රට දැයම හඳුනනා නව පැතුම් පණ පොවා
අපේ රුව ගුණ කියමු කලා වැව පෙන්නලා
රට දැයම හඳුනනා සොඳුරු මිනිසෙකු වෙලා
ලොව දිනන හැටි කියමු පිරුණු මිනිසෙකු වෙලා

මලක් සේ...

ගායනය: සුනිල් එදිරිසිංහ සමඟ  ප්‍රදීපා ධර්මදාස
පද රචනය: පමිත ආර්. ලියනගේ
සංගීතය: රෝහණ වීරසිංහ

රන් මිණි


රන් මිණි සරුව පිත්තල අබරණ ඇඟට
දැම්මම නුඹ පෙනෙයි රජකුමරියක ලෙස
නුඹ රැඟුවත් නලඟන සේ
මා දුටුවත් සුරඟන සේ
වෙන්නේ කොහොම රැජිණක් නුඹ
ඇන්දට රජ කුමාරියට //

වැටූ දිගැස් සර ඇස් බැන්දුම් සේනා
රටේ පතල අත් පොලසන් හඬ බෝමා
දිනූ ඔටුනු බර ගරු සරු අභිමානා
එපා මෙමට දෙනු හිමිටම පෙම් පානා //

රන් මිණි...

මනා උකුල ලැම හස දෙනු දරුවන්ටා
පතා ගෙනා හිමි අත මතු නාරින්ටා
සිනා මට දුන්නු ආපහු ගෙනයන්ටා
කිසිදා බැරිය මට නම් වැදි රජු වෙන්ටා //

ගඟ තවම

ගඟ තවම ගලයි
ගං දෑල නිසසලව බලා හිඳී
ඔබ ගඟක් වගෙයි
සිත් දෑලවරින් ඈතටම ඇදෙයි

මහ වැස්ස වැටී ගඟ දිය කැලඹෙයි
ගං ඉවුරු නුහුරු රිදුමකින් සැලෙයි
ගඟ ඔහොම තමයි එක තැන නොරැඳෙයි
ඔය හදේ රැඳුනු ආදරය වගෙයි

කඳු යාය නිලෙන් නිල් අහස වසයි
ගං දියෙන් වැසී හිත තවම බරයි
කඳු පෙල නිසලයි කිසිදා නොසැලෙයි
මා ඔබට පිදූ ආදරය වගෙයි

ගඟ තවම ...

ඉරට උඩින්

ඉරට උඩින් සිංදු කියන මාල ගිරව් රෑන
මිඳුල පුරා හිනැහෙනවා කිරි සුදු හඳපාන
ඇස් දෙක පියවෙන ගානේ පෙනෙයි මිහිරි හීන
මේ ඔක්කොම නුඹ හින්දයි මට සෙනෙහස පාන

පාන්දරින් මලිති බටිති සිංදු ඇහෙන කොට
නාන මංකඩේ කෙකටිය කැකුලු පිපෙන කොට
හීන්සීරුවේ ගොම්මන් අඳුර වැටෙන කොට
වාන් දමන හිතේ සතුට කියන්න බෑ මට

වංකගිරියෙ රටා පැදුර පිලේ එලාගෙන
වැවට උඩින් පායන හඳ දිහා බලාගෙන
හීන් හඬින් රහස් කියන දෑස් පියාගෙන
එන්න දවස එනතුරු මං ඉන්නෙ බලාගෙන

ඉරට උඩින්...